“Gelukkig Nieuwjaar” of “Gelukkig” , “Nieuwjaar”

Een vriend van mij zei eens “het is de toon die de muziek maakt”
En dat klopt, want door een of ander voorval jaren geleden zijn we geen vrienden meer.

Nu is dat ook met wat er over 2 dagen gaat gebeuren, is het “Gelukkig Nieuwjaar” of “Gelukkig” “Nieuwjaar”
Ik opteer voor de laatste uitspraak “Gelukkig” even pauze of zuchten “Nieuwjaar” want dit jaar was toch echt een van de mindere jaren die ik heb gekend. Het zal waarschijnlijk in 2019 nog veel minder worden maar dit was mijn slechtst jaar ever. Kijkende naar de dieptepunten kende ik gelukkig de laatste maanden ook de nodige hoogtepunten. Nu ga ik daar niet over vertellen want dat heb ik al eerder in deze blog gedaan.  Maar ik mag niet klagen want het kan altijd slechter.

“Gelukkig” “Nieuwjaar” we zeggen het over enkele uren tegen onze geliefden, vrienden, familieleden, kennissen en zelfs tegen mensen die we niet mogen. En het laatste doen we alleen uit fatsoen. Want ja op je werk kun je moeilijk die ene collega negeren, of op de NewYears party bij goede vrienden waar die arrogante eikel ook dit jaar weer aanwezig is. Vreemd eigenlijk als je het zo bekijkt. Eigenlijk is iemand het nieuwe jaar wensen net zo hypocriet als het feest rondom Kerstmis. We doen het omdat het hoort. En twee dagen na de Kerst zijn de meeste van onze goede voornemens met het toiletwater weggespoeld. Net als vorig jaar en het jaar daarvoor.

Nu maak ik al jaren geen goede voornemens meer omdat ik ze ook nooit nakwam. En welke goede voornemens zou ik voor dit jaar moet maken. Stoppen met roken? Ik rook niet, ik zou wel weer graag willen beginnen. Geniet er zelfs van als iemand in mijn omgeving rookt. Mijn verstand zegt dat ik dat maar beter niet meer moet beginnen. Stoppen met (whisky) drinken? Drink eigenlijk sinds ik gescheiden ben geen of nauwelijks alcohol, alleen in gezelschap en ben bijna iedere avond alleen. Dus dat hoeft ook niet. Stoppen met snoepen of gezonder eten? Dat mag ik niet van mijn diëtiste. Dus dat gaat hem ook al niet worden. Of gaan sporten? Het dartsbord hang al wel. Welke goede voornemens zijn er nog meer waar we na twee weken (of eerder) al mee stoppen. Ik denk dat jullie ze net zo goed weten als ik.

Terug naar “Gelukkig” “Nieuwjaar”, zo wens ik iedereen altijd de beste wensen, ook als het niet meer mag! Want volgens de etikette mag dit tot het einde van de tweede week van het nieuwe jaar. Flauwekul eigenlijk, je mag van mij iemand het hele jaar de beste wensen wensen. Zoveel mensen wensen elkaar dat niet en zeker niet meer in februari of maart, dan hebben we alweer andere problemen. Terug naar Nieuwjaar, nog enkele uren en dan is het weer zover. De champagne gaat open en een nieuw jaar gaat beginnen. Laten we er het beste van maken dit jaar.

Een “Gelukkig Nieuwjaar” voor iedereen.

 

De foute wandelstok (update 23-12)

Op een bepaalde leeftijd moet je er aan geloven. Mijn vader, kreeg op 50 jarige leeftijd Parkinson. Naast de bekende kenmerken van Parkingson ging het met zijn motoriek ook minder. Zo liep hij van de een op de andere dag ineens met een wandelstok. Ik weet niet meer op welke leeftijd dat was maar hij had daar in het begin wel een hekel aan. Ik begin oud te worden zei jij hij. “Eerst vanwege mijn ziekte mijn volkstuin (van 350m2!!) afgepakt, toen mijn auto en nu heb ik een wandelstok”. Het verhaal is wel even iets anders. Vanwege de Parkinson had mijn vader last van z.g. “frozen moments” d.w.z. dat van de een op het andere moment zijn spieren “bevroren” en hij als het ware stokstijf stil stond. Nu gebeurde dat in het begin ook wel eens op de fiets.  Gelukkig had hij daar door zijn vele valpartijen met uitzondering van een kapotte jas of bril of wat schaafwonden niets aan over gehouden. Althans hij vertelde dat niet tegen mij en moeder. Hij vertelde eigenlijk nooit iets over zijn ziekte. “Ik heb nergens last van” was steevast het antwoord.
Het fietsen werd met de tijd dan het ook zwaarder voor hem. Moeder heeft in die tijd doodsangsten uitgestaan en besloten de fiets op slot te zetten. Vanaf dat moment moest hij maar te voet boodschappen gaan doen. Dat ging een hele tijd goed, tot op het moment dat hij door een vriendelijke automobilist werd thuisgebracht. Pa was weer eens gevallen met lopen. Dus toen deed bij ons de wandelstok de intrede. Zo’n donker bruine. Je kent ze wel. Vanaf die dag wilde mijn vader niet met de wandelstok naar buiten, dat was iets voor oude mensen. Die nukkigheid heeft enkele dagen geduurd en toen was het goed. Hij kon eigenlijk niet meer zonder wandelstok en ik denk dat hij achteraf wel gelukkig was met de geboden oplossing. Het nadeel bij mijn vader was dat hij alleen maar moest inleveren. Reisde hij vroeger de hele wereld rond om zaken te doen, nu kon hij eigenlijk steeds minder en dat wilde hij eigenlijk niet accepteren.

En dan komt de volgende generatie aan de beurt. Zes maanden geleden stond ik met volle overgave op festivals nog heerlijke braadworsten te bakken en gek te doen. Was ik ook pas 55 maar deed niet onder voor mensen van 35. Trok ik op evenementen mijn foute oranje Crox slippers aan maar had fun voor twee. Die fun heb ik nog steeds hoor, laat ik het er maar snel bij schrijven anders denken jullie dat ik misschien in zak en as zit maar niets is minder waar. Alleen het lopen gaat me slecht af, ik schrijf al weken over mijn lies en dat is ook de grootse achilleshiel die ik momenteel ervaar. Dus goede raad is duur een en ik heb besloten om ook een wandelstok aan te schaffen. En dat is best moeilijk.

Nu wil ik niet zo’n wandelstok als mijn vader had. Heb deze wandelstok overigens nog steeds. Ik wilde iets moderns. Zo eentje met een “eight-ball” er boven op, fijne stok maar alleen voor de sier. Toen gekeken naar een stok met een eendenkop en allerlei andere exoten. Zeker twee weken rond gekeken op het internet maar niets kunnen vinden waarmee ik zou kunnen opvallen. Dat opvallen is niet zo moeilijk want als je me ziet lopen dan denk je dat ik een vorm van bekkeninstabiliteit heb. Haast is dus wel geboden want ik loop voor Jan L.. en langzaam. En van dat laatste baal ik nog het meeste. Ik heb kanker en geen bekkeninstabiliteit of iets anders. Na vele nutteloze uren op internet vond ik wel een stok die bij me past. Een rood roze wandelstok. Ik hoefde daar niet lang over te denken en hem meteen besteld. En nu jaren later weet ik waar mijn vader het over had, het ouder worden. Naast het ouder (minder zelfstandiger, want zo voelt het) worden schaamde ik me ook voor mijn stok. Maar nu ik hem eenmaal heb kan ik bijna niet meer zonder. Ik ben er erg dan ook erg blij mee en ga binnenkort nog eentje bestellen ook met zo’n opvallend kleurtje want het leven moet wel fun blijven.

UPDATE 23-12
Lopen met een stok is best een opgave en je moet weten wat je doet. Nu heb ik een leuke jongere kennis opgedaan op het internet. Laat ik jullie voor zijn, gewoon een kennis, niets meer niets minder. Toen ik haar na anderhalf jaar chatten vertelde wat ik had wilde ze me graag ontmoeten. Ze bleek een medische therapeute te zijn. Toen ik na enkele maanden weer eens afsprak liep ik voor de eerste keer met mijn kleurrijke stok. Ze vroeg me geinteresseerd aan welke kant ik eigenlijk pijn had. Ik gaf aan dat dat rechts was maar dat ik links ook pijn begon te krijgen en me dat wel verontruste. Want links en rechts bij je benen van zitten ook je lymfeklieren. En ondanks dat daar röntgenfoto’s van genomen zijn en waarop niets te zien is. Denk ik nog steeds aan de röntgenfoto’s van mijn longen die niets van kanker lieten zien.

“Is ook niet zo vreemd” zei ze “je moet hem ook dragen aan de andere kant waar je pijn hebt”. Dus heb je links pijn dan ondersteun je met rechts. Toch fijn dat ik mensen in mijn directe omgeving ken die er verstand van hebben. Een stok kopen is dus toch moeilijker dan ik dacht……… Wel goedkoop op internet.

4e kuur (week 2, 26-12 tm 01-01-2019)- update 01-01

Medicatie
‘s ochtends op een vast tijdstip de 50mg Sutent, om lekker te kunnen slapen neem ik ‘s avonds een smelttablet 5mg Oxynorm.

Dag 1
Tweede kerstdag is allang begonnen als ik wakker wordt. Gelukkig zit er geen vier uur tussen het mogen nemen van de pillen. Ter info, ik moet mijn Sutent pillen op een vast tijdstip innemen met een marge van 4 uur, anders moet ik een dag overslaan. Normaliter neem ik ze rond de klok van 7 uur. Dus om 11:00 uur mag ook nog. Gehele dag goed gegaan totdat ik een slijmophoesting kreeg en mijn hele maaginhoud inclusief slijm in de toilet verdween.

Dag 2
Nieuwe ochtend, nieuwe kansen. Mooi om weer aan het werk te gaan. Eigenlijk niets te melden, alleen dat ik merk dat mijn smaak (van eten dan) aan het veranderen is.

Dag 3,4,5
Ben met een nieuwe medicatie begonnen. Niets medisch maar bij toeval dit te horen gekregen. Mijn buitenlands vriendinnetje gaf me aan dat gemberthee erg gezond is. Nu heb ik lang geleden (ruim 35 jaar) wel eens vanwege slaapproblemen citroenmelisse thee gedronken. Was toen in de ban van Dr.Vogel en zijn producten. Maar ja, ik dacht waarom op niet. En nu weet ik niet of het daadwerkelijk werkt maar ik kan goed slapen. In combinatie met de pretpillen (Oxynorm) moet ik de wekker gaan zetten want ik slaap nu bijna 7-8 uur achter elkaar. Dus dat is een goede zaak om mee door te gaan. Het smaakt een beetje vreemd maar is best lekker.

Dag 6
Denk dat de werking van de gemberthee alweer over is. Gewoon weer om 05:00 wakker. Maar verder eigenlijk niets te melden, het gaat zijn gangetje. Vandaag maar eens vroeg onder de wol, dit jaar al genoeg vuurwerk gehad.

Dag 7
Oudjaar overwonnen. Goedemorgen 2019 en goedemorgen laatste dag van de kuur. Wel weer goed geslapen ondanks dat er om 04:00 uur nog een blije mafkees zijn vuurwerk stond afsteken op het industrieterrein. Met een ontbijt van oliebollen en appelbeignets icm met een blikje cola en een grote mok gemberthee heb ik de nodige vitaminen er weer inzitten. Mijn diëtiste kan trots op me zijn.

 

Dank je wel voor deze eerste Kerstdag ervaring

Vandaag is het eerste Kerstdag en nu schreef ik enkele dagen geleden dat ik Kerstmis een hypocriet feest vind. Nu moet ik erbij zeggen dat dat niet veranderd is. In mijn opmerking bedankte ik op het einde ook J en A voor de uitnodiging om bij hun eerste Kerstdag te komen vieren. J en A en hun kinderen zijn gelovig en horen bij de z.g. Baptistengemeente. Laat ik ook even vermelden dat ik Rooms Katholiek ben. Niet alleen gedoopt, de eerste communie gedaan maar ook het vormsel heb ontvangen en tot mijn 15e verjaardag wekelijks op zaterdag naar de kerk ben geweest.
Waarom tot mijn 15e vragen jullie je waarschijnlijk af? Op mijn 15e ging ik in de horeca werken. Op zaterdag tot van ‘s middags tot 23:30 uur (zaterdagmis ging niet lukken want deze was om 18:30) daarna op stap. Thuiskomen op zondagochtend rond 03:00 – 04:00 was geen uitzondering. En dan dezelfde zondag weer werken van 11:00 tot 23:00 uur. Het woordje kerk had in mijn jonge leven plaatsgemaakt voor geldverdienen en stappen. Wanneer ging ik dan wel naar de kerk. Net zoals alle hypocriete mensen met Pasen en Kerst. En dan zat ik tussen alle andere hypocriete mensen een half uur tot uur voor aanvang van de mis steevast vooraan in de kerk. Mijn ouders daarin tegen ging wat later naar de kerk en als wekelijkse kerkgangers moesten zij met die dagen achterin gaan zitten of zelfs blijven staan.

Nu zijn de verschillen tussen de Katholieken en Baptisten niet zo groot. Ze hebben alleen een andere van mening over de interpretatie van de Bijbel. Baptisten zijn bijbelse literalisten–zij geloven in de letterlijke en historische nauwkeurigheid van de Bijbel. Katholieke onderwijs, aan de andere kant, onderhoudt dat, terwijl volledig geïnspireerd door God, de Bijbel historische onnauwkeurigheden bevat en in culturele en historische context kan worden geïnterpreteerd.

Nu ken ik J al bijna 23 jaar en heb vanaf het begin dat ik hem ken mateloos respect voor zijn geloof. Iemand die in deze tijd zoveel tijd en passie in zijn geloof steekt geniet in mijn ogen respect. En deze J, waar ik al 23 jaar collega en vriend mee ben belde mij begin oktober ergens op of ik geen zin had om Kerstmis te vieren bij hun thuis. Ik had tot die datum geen uitnodiging van iemand anders ontvangen. Ook wil ik dan geen smoes verzinnen dat ik even in mijn agenda moet kijken of ik iets anders (lees beters) heb. Nee, je hebt een afspraak met iemand of met niemand of je hebt om welke reden dan ook geen interesse (ehhh zin) om te komen. De 25e december was blanco dus ik heb meteen volmondig ja gezegd.
In de week voor Kerstmis belde hij mij om te vragen of de uitnodiging nog steeds stond. Hij zou ook het leuk vinden als ik mee naar de mis (om 09:00) zou gaan. Ik hoefde daar niet lang over na te denken en heb daarop positief geantwoord. Het was heel lang geleden dat ik naar een Kerstviering was geweest en misschien was het voor mijzelf ook wel goed om weer eens een viering bij te wonen.

Bij de Katholieke kerk kom je binnen en neem je plaats. Dan is er de mis waarbij twee keer een boodschap uit de bijbel wordt voorgelezen. Er volgt een preek, we delen het brood, sluiten af en gaan daarna als individuen naar huis. Tot op de dag van vandaag heb ik dit met velen als normaal ervaren. En zo had ik me het geheel ook voorgesteld maar niets is minder waar. Voor binnenkomst werd ik reeds welkom geheten en mij vriendelijk de hand geschud. Een ervaring die ik binnen de Katholiek kerk nog nooit heb meegemaakt. Bij binnenkomst was het een gezellige drukte van jewelste, ouders met kinderen, jong volwassenen, gehandicapten en ouderen stonden gezellig met elkaar in het voorportaal met elkaar te praten en een kop koffie te drinken. Ik was een vreemde maar werd daar door vreemden verwelkomd. Men wenste mij zeker 25 misschien wel meer keren een fijne Kerst toe. Ik sta niet vaak met mijn mond vol tanden, maar deze eerste Kerstdag dus wel. Dit had ik bij de Katholieke kerk nog nooit meegemaakt. Nu had ik het geluk om met een voor aanvang van de dienst even met een andere Baptist te praten. Natuurlijk kon ik het niet laten om over mijn gedachte van hypocriete Kerst te beginnen. Samen hebben wij een diep gesprek gehad over zijn en mijn Kerstgedachte. Een heerlijk gevoel heb ik daaraan overgehouden.

Na de dienst nog wat handen geschud en later met mijn vrienden naar hun huis gegaan om samen Kerstmis verder te vieren. Als we het hebben over materialisme en ervaring is dit een ervaring die ik voor altijd zal meenemen. Ik ben een ervaring rijker geworden deze Kerstmis. Niet dat ik een overstap ga maken naar de Baptistenkerk maar de warmte die ik op deze dag binnen deze kerkgemeenschap voelde pakt niemand mij meer af.

 

 

 

 

 

 

4e kuur (week 1, 19-12 tm 25-12)

Nieuwe medicatie
‘s ochtends op een vast tijdstip de 50mg Sutent, om lekker te kunnen slapen neem ik ‘s avonds een smelttablet 5mg Oxynorm.

Dag 1
Vanochtend weer begonnen met de pilletjes. Het vreemde is dat mijn maag deze pilletjes eigenlijk niet wil hebben. Zodra ik ze uit de verpakking haal is het net of mijn maag zegt “Nee he, niet weer” maar daar heb ik lak aan. Zodoende duurt mijn ontbijtje ook wat langer. Deze avond was er kerstdiner. Mijn nieuwe werkgever had een restaurant gereserveerd waar (ik) heerlijk heb gegeten. Ben me niet te buiten gegaan aan drank want de auto wilde ook veilig thuis komen en dat is ook netjes gebeurd. Jammer alleen dat ik iets verkouden ben en daardoor last heb van slijm ophoesten. Nu ging dat de laatste tijd goed. En met goed bedoel ik, slijm ophoesten, slijm uitspugen en weer door. Echter vannacht (lag net een half uurtje in bed) moeten hoesten en het slijm kwam er zoals lang geleden weer uit met de heerlijke maaltijd. Wel twee keer gegeten voor de prijs van een maar voelde na lange tijd niet goed.

Dag 2
Fris en fruitig opgestaan rond 06:00 uur, het gevecht met de boterhammen (eet er vier bij mijn ontbijt) is weer begonnen. Ik weet dat ik deze strijd deze ochtend ook weer ga winnen. De avonden beginnen moeilijk te worden. Zo krijg ik om 17:00 uur al slaap neigingen en moet ik uitkijken dat ik niet ga dutten zo rond half 7 of zo. Maar verder gaat het lekker.

Dag 3
Jammer dat ik zo kort slaap op een 5mg Oxynorm tablet. Maar toch 5,5 uur gerust. Omdat ik nog een heel verhaal wilde schrijven over kerstmis maar rond half zes opgestaan. Voordeel is wel dat ik meteen kan ontbijten. Verder niets spannends deze dag. In slaap gevallen rond 22:30 in bed zonder tablet. Maar om 03:00 deze toch maar ingenomen.

Dag 4
Altijd heerlijk een luie zaterdag. Pas wakker mede dankzij de late pil rond 10:00 uur. Heb al veel appjes gehad van drukte bij de supermarkt. Gelukkig geen last van met mijn standaard ontbijtje met de komende Kerststress. Gewoon op zijn gemak de tent maar eens schoonmaken. Zal wel poetsen in drie delen worden, zo vermoeiend. Het enige vervelende is dat mijn steenpuist weer is opengegaan. Gaat hij de twee/derde dag na het stoppen van de Sutent dicht een week later gaat hij weer open. Shit happens. Kun je heel oud mee worden heb ik gehoord. Het poetsen heb ik trouwens niet helemaal volbracht. Ben daar op mijn vrije dag gewoon te lui voor. Kan ook zeggen en dat klinkt misschien beter dat ik daar de puf niet voor heb nadat ik gewerkt heb.

Dag 5
Vandaag gaan we een slijtageslag plegen. Ga met een vriendin naar de Kerstmarkt in Duisburg. Het eerste gedeelte (ontbijt) ging goed nu eens kijken hoelang we kunnen lopen. 12 uur later zijn we weer voldaan thuis. Het lopen ging bovenverwachting goed. Het vriendinnetje dat mee was gegaan is een therapeute. Het eerste wat ze me leerde was dat ik anders met mijn stok moest lopen. Ik was wel bekaf toen ik gisteren thuiskwam maar het herstellen ging goed. Geen last verder, pijnlevel minder dan 1.

Dag 6
Het ontbijt werkte tegen maar we gaan met frisse zin aan de slag op de laatste werkdag voor de Kerst. Eens kijken wat er nog allemaal gedaan moeten worden. En wat niet af is is voor derde Kerstdag. Gelukkig werken de pilletjes wel en heerlijk uitgerust thuis gekomen. Als je dit leest klinkt dit fout maar ik haal zoveel positieve energie uit mijn werk dat ik daar uitgeruster van thuis komt. Zal ook wel aan mijn positieve en gezellige collega’s liggen.

Dag 7
Yeahhhh eindelijk Kerstmis, nog twee nachtjes slapen en dan is de gekte weer voorbij. Was er om 06:00 uur uit om te ontbijten want moet(!) dadelijk acte-de-presence geven bij een vriend en vriendin van mij dus kan het me niet veroorloven om te laat (na 08:15) daar te zijn. Pillen werken mee gelukkig dus de dag begint al goed. Iedereen die dit leest een hele fijne kerst toegewenst.