Het gewonnen paasweekend in MMC – IMAGINE (periode 20-04 tm 22-04)

Met verbeelding kon je vroeger als kind veel. Zo veranderde een bos in een woud en vlakte met cowboys en indianen, een zolder werd ineens een spookzolder en iedere woensdagmiddag was toch een belevenis. Naar mate je ouder gaat worden en de overstap van kind naar puber naar volwassene gaat maken verdwijnt die verbeelding. Reclames van de Staatsloterij spelen de laatste tijd wel weer in op deze verbeelding.

Nu ik hier op de derde verdieping lig komt mijn fantasie weer tot leven. IMAGINE … de bouw van het MMC doet mij denken aan de hotels die ze aan de kust van Miami hebben gebouwd. Saaie witte eentonige dozen met allemaal dezelfde zonnewering. IMAGINE …  ik kijk naar de straal blauwe lucht en de omgeving begint te veranderen en ik denk dat ik in Miami ben. IMAGINE … de kraaien en merels veranderen plots in krijsende zeemeeuwen. IMAGINE … dat als ik naar buiten kijk naar het glazen dak van het zitgedeelte ik de doorgang zie naar het restaurant en het binnenzwembad van ons hotel en niet te vergeten het prachtige zandstrand. IMAGINE … dat achter het gebouw het zandstrand met ligbedden zich bevinden. Dan is het toch een mooie prijs die ik heb gewonnen. IMAGINE … IMAGINE ..

Zo begint de paaszaterdag mooi. Mooi dat fantasie niet hoeft te verdwijnen naarmate je ouder gaat worden. Het beloofd een mooi weekend te worden.

zaterdag 20 april

De zon begon om 07:00 met haar stralen het strand en de omgeving te verwarmen. Het ontbijt, de pillen, de verplichte metingen volgenden elkaar snel op. Alles ging goed zodat al snel de 11 uur versnapering, de lunch weer pillen en 15:00 uur snack elkaar in rap tempo opvolgden.

Het was een snelle Paaszaterdag. Het enige probleem was dat de oude man met wie ik een kamer deelde zich wat begon te ergeren aan de drukte rondom mijn ligplaats. Dit probleem hebben we snel en discreet opgelost.

Denk dat ik deze dag teveel gedaan heb. Tijdens een sanitaire stop kreeg ik een pijnscheut vanuit mijn onderrug in mijn rechterschouderblad. Vanavond, net als alle andere dagen maar vroeg naar bed. Nu nog genieten om 19:00 uur van een mooi zonnetje. Mooi als je op de derde verdieping ligt en van de hele omgeving kunt genieten. Ook al lig je achter het glas. Ander minpuntje was dat mijn temperatuur opgelopen is naar 37.9, gelukkig s nachts naar 37.4

zondag 21 april

De dag voelt vreemd aan een vandaag. De voedselvoorziening was zo snel dat ruim voor 12 uur (ontbijt, 11-uurtje en lunch) alles er al in zat. Het strand lijkt wel uitgestorven. Naast de vaste bezoekers zijn er geen of nauwelijks passanten zodat iedereen weet dat deze middag lang zal gaan duren.

Mijn andere gezellige buurman gaf aan nog wat te moeten regelen voor zijn laatste reis en vertrok zonder afscheid te nemen. De gedachte dat ik hem eens weer terug zal zien stemt me gelukkig. Het blijft altijd leuk om aardige mensen terug te zien. Het strand was dan ook al vroeg uitgestorven vandaag. Verhoging liep tegen het einde van de avond op naar 38.2

maandag 22 april

Mijn slechtste nachtrust tot nu toe. Gisteren kregen we een nieuwe bezoeker, eentje die snachts elk uur moet gaan kijken of hij nog een jongetje is en dan het licht aanlaat omdat hij anders de weg niet kan terugvinden. Jammer dat de bandjes van zijn rollator massief zijn.

Fijn nieuws onze nieuwe gast bleef maar een nachtje en is vertrokken. Grumphy en ik keken elkaar aan en gaven elkaar een knipoog, die zien we nooit meer terug. Vandaag zijn er toch wel enkele passanten geweest waar ik een leuke tijd mee heb doorgebracht.

De avond werpt diepe schaduwen in kamer Zeezicht,  langzaam verdwijnen de contouren van het het hotel en het is weer een behandelkamer van een ziekenhuis geworden. Het all-inn arragement is verdwenen en de waanzin en stress van de dag komt met de minuut dichterbij.

Dank je wel dat ik deze drie dag de kracht van de verbeelding weer mocht beleven. Het zou ieder persoon goed doen. IMAGINE …

 

 

 

 

 

3 antwoorden
  1. De Souter Miel en Flory
    De Souter Miel en Flory zegt:

    We lezen uw teksten telkens met een glimlach en soms met een traan, kanker geeft een verbondenheid, bij alles wat je overkomt is de vrees, dit zou ik kunnen zijn en de hoop dat je snel weer beter word, want als je van iemand leest dat ze beter worden dan denk je dat je zelf ook meer kans maakt om beter te worden of te blijven.. We bewonderen ook je positieve ingesteldheid en die wijzelf ook proberen te bewaren, maar soms merk dat je diep van binnen een grote angst meedraagt waar je niet teveel aan durft te denken.. We hebben beiden een zware griep gehad en de schrik dat het bij mijn ventje door de chemo en verzwakking een longontsteking zou kunnen worden is erger geweest bij mij dan de griep zelf. We hopen dat je uit je gedwongen verlof snel ontslagen word en dat je er beter uit komt dan dat je erin beland bent. We geven je een stevige versterkende knuffel van ons tweetjes x x

    Beantwoorden
    • Twan
      Twan zegt:

      Als lotgenoot lees je meer, ik schrijf deze blog om alles van me af te schrijven. Nu lukt het vrij redelijk maar alles lukt natuurlijk niet. Ben opgenomen en weet dat als de immuun niet aanslaat er eigenlijk niets anders is. Mooier kan ik het niet maken, ben daar te realistisch in. Ik ga dan ook geen experimentele chemo doen. En dan stopt het ergens……. Helaas

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Laat een reactie achter op De Souter Miel en Flory Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.