Niet iedereen weet het maar ik ben een echte VolksWagen liefhebber. Dit is begonnen door mijn toenmalige relatie die helemaal gek was een VW Kever. In de negentiger jaren hebben we vele auto’s gehad en hier mooie reizen mee gemaakt naar o.a. Schotland, Noordkaap, midden Spanje, Rome enz. enz. We gingen ieder weekend in het seizoen weg met onze bus of kever. Zo noemden ze ons in de buurt dan ook “de buren die nooit thuis zijn”. Zo hebben we vele mooie luchtgekoelde exemplaren in ons bezit gehad maar ook weer veel verkocht.

Momenteel bezit ik nog een VW busje en VW kever en een bijbehorende Westfalia begrafenisaanjager. Ik denk dat er nu mensen zijn die niet in de scene zitten zich afvragen hoe luguber het is om een begrafenisaanhanger te bezitten of wat überhaupt een begrafenisaanhanger is. Laat ik dit eerst even uitleggen voordat ik verder ga.

De begrafenisaanhanger of op zijn Duits “Bestattungsanhänger” werd in Duitsland door o.a. de  firma Westfalia gebouwd voor begrafenisondernemers die zich geen begrafenisaanhanger konden veroorloven. Dit is ongeveer in de periode 1960-1970 dat deze aanhangers immens populair waren. Ze verdwenen uit het Duitse straatbeeld toen de Mercedes en Amerikaanse begrafeniswagens betaalbaar werden.  Lange tijd werden deze aanhangers opgeslagen in schuurtjes of gewoonweg gesloopt. Er zijn ook enthousiastelingen die van deze aanhangers kleine caravans maken die ze dezelfde kleur geven als hun VW om zo een leuke combinatie te hebben.

Afgelopen weekend was er in Rosmalen de jaarlijkse Volkswagen show die weer de nodige bezoekers wist te trekken. Mede door het mooie weer denk ik dat er zeker 10-15.000 bezoekers zijn geweest die mijn combi hebben gezien. En de reactie waren overweldigend. Zowel in positieve als negatieve zin. Laat ik wat reacties geven.

“ik vind het niets dat u van een caravan een begrafenisaanhanger ding maakt” 

“is het normaal om met zo’n ding rond te rijden”

“je spoort echt niet”

“leuk dat je zelf zo’n steigerhouten kist in elkaar timmert”

“kom doorlopen, dit hoort hier niet op een volkswagen beurs”

En als ik dit soort reacties hoor dan gaat mijn bloed sneller stromen, dan verschijnen er ondeugende trekjes langs mijn mondhoeken en dan kan ik het weer niet laten. Maar ik zal mij niet verlagen om mijn gedane antwoorden hier neer te zetten. Maar genoten heb ik wel. Vooral als je het aan negatieve mensen kunt uitleggen. Uitleggen dat het bijvoorbeeld een originele begrafenisaanhanger is. Dat je aan mensen kunt vragen uit welk ei ze komen want begraven anno 2019 is allang niet meer in een gefineerde kist en vervoerd worden in een glimmende amerikaan.

Een goede vriendin heeft een leuke functie bij een uitvaartbedrijf en zodoende ben ik wat meer op de hoogte dan de gemiddelde mens over de mogelijkheden van begraven en wil dit stukje kennis dan ook graag met niet gelijkgestemden delen.

Gelukkig ook heel veel positieve reacties van mensen die wel de kennis hebben van de Westfalia. Die foto’s maken en deze delen op FB met anderen. Daar geniet ik dan nog dubbel van.

Waar ik wel een beetje ongerust over ben geworden is dat veel (jonge) mensen geen begrafenisverzekering hebben. Nu heb ik het geluk gehad dat mijn ouders een vooruitziende blik hadden. Reeds 56 jaar geleden (bij mijn geboorte) hebben ze een verzekering voor mij afgesloten. Zelf hadden ze er ook, net als ik, een verzekering die geld uitkeert. Daar ben ik ze tot op de dag van vandaag dankbaar voor, je kunt de dag inrichten zoals je het zelf wilt. Vergis je niet, een normale begrafenis kost tegenwoordig al best wel wat euro’s. En als ik denk dat wat als ze die niet hadden afgesloten dan had ik toch wel een financieel probleem gehad. Met wat jonge mensen over een begrafenis gesproken en ook zij verschoten van de hoogte van de kosten. Eigenlijk ook een mooie taak van de overheid om mensen hierop te wijzen.

Daarnaast heb ik enkele mensen gesproken die in mijn aanhanger begraven willen worden, net als een tweetal begrafenisondernemers die me willen inhuren. Er volgt nog een nieuwe carrière.