Is het goed? Of fout? of niet goed? Ik weet het eventjes niet meer

Bij het schrijven van bovenstaand bericht denk ik terug aan mijn jeugd. Ook ik deed in mijn ogen wel eens dingen niet goed en waren in de ogen van mijn ouders fout. Veel corrigerende tikken hebben ik niet gehad maar toch wel de nodige. Of dat dan weer fout kan ik niet over oordelen, mijn oren deden wel een pijn. Maar dan had ik het ook wel verdiend hoor. Ben er in ieder geval niet slechter op geworden.

Maar waar ik naar refereer is naar de CT scan van afgelopen maandag.
Mijn favoriete medewerkster Radiologie (degene die de vorige keer misprikte) had weer dienst.
Ze herkende me niet en binnen enkele minuten lag ik gestrekt voor het infuus.
“Prikt u nu wel goed” vroeg ik haar met een gemaakte glimlach om mijn mond
“Ik prik altijd goed” was haar antwoord en daarmee was de toon gezet.
“Welnu, de vorige keer heeft u fout geprikt en toen liep de contrastvloeistof in mijn arm, ik had een bult op mijn arm zo groot als een ei”
“Ik prik nooit niet goed (lees fout) en dat is ook nog nooit gebeurd” zei de dame bits
“Oh, u gaf zelf aan fout geprikt te hebben en toen heeft uw collega aan de andere kant geprikt”
“Ik ben de enige die hier prikt en ook dat is nog nooit gebeurd”
“Vreemd, maar ik schrijf iedere dag een stukje op internet om terug te kijken, maar we kijken het dadelijk wel even na” was mijn antwoord en we gingen van start

Twee keer ging de scan op en neer en er gebeurde niets. Mijn anus werd niet warm en ik ging niet zweten. Met andere woorden er liep dus geen contrastvloeistof door mijn lichaam.
Het zonnetje in huis was het ook opgevallen en kwam even naar het infuus kijken, keek even draaide en duwde wat aan de naald en het werd warm op de bekende plaatsen en we gingen weer van start. Nu lukte het wel om een scan te maken.

Na afloop kwam ze terug en vertelde me dat ze het voorval van de vorige keer eventjes had nagekeken.
Ze had wel goed geprikt maar de ader was gesprongen en zodoende was er wat (er was complete paniek) contrastvloeistof in mijn arm terecht gekomen, niets om me zorgen over te maken.

“Dus u had toch fout geprikt”
“Nee, ik heb niet goed geprikt en als een ader springt dan kan dat gebeuren”
“U gaf toch aan dat u er naast hebt geprikt de vorige keer”
“Nee hoor, zo staat het niet in mijn dossier”
“Wat ik hoor of wat u opschrijft weet ik natuurlijk niet”
“Maar ik heb misschien wel niet goed geprikt maar niet fout hoor”
“Laten we maar stoppen met deze zinloze discussie, als het niet goed is, is het fout hoor” zei ik met een gemaakte glimlach op mijn mond. Moest toch weer het laatste woord hebben. Zoals altijd.

Mijn arm was trouwens wel gruwelijk blauw na afloop, was er dan wel goed geprikt of toch niet goed of fout. Ik weet het niet meer. Zand erover er zijn belangrijkere dingen. Vol verwachting kijk ik naar de uitslag aanstaande vrijdag.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.