Mijn eerste drie tatoeages (intake radiologie – update 10-02)

Vandaag heb ik weer iets van mijn bucketlist kunnen strepen. Zoals de titel het aangeeft is vandaag mijn eerste tatoeage geplaatst. Nu loop ik al jaren, zeker al 40 jaar met het idee rond om een tatoeage te laten plaatsen. Mijn eerste tatoeage wilde ik laten plaatsen na het behalen van mijn middelbare schooldiploma. Het idee was om naast mijn haar te laten permanenten een hart op mijn biceps te laten plaatsen met daarin de tekst “vader & moeder” of iets dergelijks. Echter toen ik dit aan mijn lieve ouders vertelde werd mijn moeder boos en mijn vader zei dat hij de tatoeage er met een mes eigenhandig zou uitsnijden. Let wel op, we hebben het over eind jaren 70 begin jaren 80. Aangezien ik toch wel een beetje schrik (= respect) had voor mijn ouders heb ik niet gedaan.

In de jaren van mijn huwelijkse trouw hebben mijn toenmalige partner en ik het er wel eens over gehad maar we hebben het nooit tot uitvoer gebracht. Toen mijn vader overleed had ik de gedachte om op mijn arm of rug de tekst “C U ON THE OTHER SIDE” te laten aanbrengen. Mijn moeder overleed enkele jaren en het leek mij iets om de geboorte en de datum van overlijden op een van mijn schouderbladen te laten zetten. De inkt zou dan voorzien worden van de as van mijn ouders zodat ik altijd een deel van hun bij mij zou dragen. Vaak over nagedacht, vaak met mijn ex over gesproken maar het nooit daadwerkelijk gedaan. Mijn ex-partner zei dat ik een zeikerd ben qua naalden dus dat ik dat nooit zou doen. Tot op de dag van vandaag had ze het wel bij het rechte eind. TOT VANDAAG!!

Deze ochtend had ik mijn intake gesprek bij radiologie. Het was een duidelijk gesprek door een arts die alle tijd nam om mij te vertellen wat er allemaal ging gebeuren. We hebben de foto’s van de CT scan goed doorgenomen en gekeken wat er allemaal mis is in mijn heup. Rooskleurig is het allemaal niet. Om het kort te houden, een deel van de heup is aangetast door de kanker. Het gevolg hiervan is is dat dit gedeelte in plaats van bot nu een soort spons is geworden. Door te bestralen kan (lees kan) een groot gedeelte van de kanker doodgestraald worden en het bot weer aangroeien en steviger worden. Dus dat is eigenlijk goed nieuws. Wel werd opgemerkt dat niet 100% bestraald kan worden, m.a.w. de kanker blijft dus gewoon in mijn heup aanwezig.

Wat meer zorg baart is dat ik eerst rechts uitzaaiingen in mijn ribben had en nu ook links. Links is deze uitzaaiing momenteel 12 cm !! Op mijn vraag of dat ze daar iets aan kunnen bestralen krijg ik het negatieve antwoord dat het te groot is. De kans bestaat door de botmetasasen dat mijn rib spontaan breekt. Mijn wilde jaren tussen de lakens die nog over waren zijn nu dus echt aan het afnemen. Maar eens kijken wat er nog meer afneemt, zal nog veel volgen.

Ook heb ik al lang enige pijn in mijn onderrug. Meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om de foto’s beter te laten analyseren. We zijn er nu toch en de verzekering dekt de kosten. Mijn arts, heeft lang naar de foto’s gekeken. Heeft de onderrug, wervels e.d. bekeken en kwam tot de conclusie dat er (nog) geen uitzaaiingen aanwezig zijn. De pijn zal waarschijnlijk veroorzaakt worden doordat ik een ander loophouding met mijn wandelstok aanneem. Klinkt plausibel, dus gerustgesteld.

Nu nog een scan maken en dan kunnen we drie dagen later (nadat ik met de Sutent kuur klaar ben) beginnen. Er stond voor deze dag al een bestraling gepland echter Sutent tabletten in combinatie met bestraling kan een probleem in de darmen veroorzaken. Om dit de voorkomen is de scan enkele dagen uitgesteld. Vandaag gaan we wel een scan maken om zo de exacte lokatie te bepalen. Er worden dan vaste referentie punten op buik en heupen bepaald zodat iedere keer de kanker op dezelfde manier bestraald kan worden. Deze referentie punten, drie in zijn totaliteit worden “getatoeëerd” op de huid en blijven een jaar zichtbaar. Dus deze na deze ochtend ga ik ook als een getatoeëerde door het leven. Is heel modern overigens, kreeg dan ook na afloop van deze voorbereidingen het gevoel er als persoontje weer helemaal bij te hoor.

Toen ik dan ook de behandelkamer verliet waar mijn ex-vrouw op me zat te wachten gaf ik haar het trotse antwoord dat ik nu eindelijk wel mijn tatoeages had. Of ik de andere nog laat zetten, daar ben ik nu nog niet mee bezig. Ik denk dat jullie het antwoord wel weten.

 

 

 

Blijf een zeikerdje ……

5 antwoorden
  1. Suus
    Suus zegt:

    Wat een ervaringen Twan. Ik wens je een fijn weekend toe en hopelijk snel wat meer lichamelijk comfort als gevolg van de bestraling. Ben trots op je en ik weet uit ervaring dan een permanente tatoeage minder pijnlijk is dan het lijkt. Nooit te oud om de gok te wagen. Xxx suus Koen en Kris.

    Beantwoorden
  2. Dik ten Brinke
    Dik ten Brinke zegt:

    Ja Twan eerst wil ik een compliment geven aan je ex dat ze toch met je mee gaat naar het ziekenhuis een goede vriendin zeg ik dan toch.
    En je blijft de humor er in houden dat is ook sterk en positief hopelijk gaat de bestralingen zijn werk doen en wordt de heup weet wat sterker.
    Groetjes jullie allebij van ons uit Apeldoorn

    Beantwoorden
      • Dik ten Brinke
        Dik ten Brinke zegt:

        Ja dat vind echt heel goed van haar en dat is voor jou ook een hele grote steun.
        Ik moest jou en je vriendin de groeten doen van het oude team van regio midden toen ik zelf nog regioleider was ze wensen jou veel sterkte.
        Groetjes van Henny en Dik en een goed weekend nog.

        Beantwoorden
  3. Caroline
    Caroline zegt:

    Die tatoeage heb ik ook drie stuks. Dacht dat ik je verhaal las nou hij heeft en tattoo laten zetten einde verhaal zie ik welke . We hebben de zelfde alleen op andere plaatsen trots op je maar dat weet je xx

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.