Nog een paar dagen en dan is de hypocriete kerst weer voorbij

Ik ben al jaren, geen liefhebber van Kerstmis, waarschijnlijk eigenlijk ook nooit geweest. Misschien wel in mijn jonge (christelijke) jaren. Dat ik geen liefhebber ben van Kerstmis lag zeer zeker niet aan mijn lieve ouders. Mijn vader en moeder haalden werkelijk alles uit de kast om er een leuke kerst van te maken. Zo werd ieder jaar de boom gezellig opgetuigd. De geur van het heerlijk eten was al dagen in ons huis aanwezig. Mijn vader bakte traditioneel een Kerstbrood. De dagen voorafgaand aan eerste Kerstdag waren stressvol te noemen. Mijn ouders waren genieters en kookten graag lekkere en bijzondere gerechten uit de gratis tijdschriften die de grootgrutters grif uitdeelden. Soms mislukte het ook wel eens en daar hebben we dan ook wel eens gruwelijk om gelachen. Ook wel eens niet, toen was de kerstgedachte ver te zoeken.

Persoonlijk vind ik Kerstmis een heel hypocriet feest. De reden hierachter is dat het alleen maar over vreten gaat en over niets anders. Kijk naar de reclame waar iemand in een gouden jas voor een grootgrutter de producten aan de man brengt. Kerstgedachte? Volgens mij is dat meer dan uitbundig eten met vrienden alleen! Of de reclame waar onze nationale F1 held in meespeelt? Die vind ik persoonlijk leuk maar heeft in mijn ogen ook niets te maken met de kerstgedachte. De commercial waar een jonge vrouw teruggaat met haar familie naar het ouderlijk huis om daar met haar vader (weduwnaar) en overige familieleden Kerstmis te vieren vind ik het meest geslaagd. Want dit is toch deels de ware Kerst gedachte. Maar dat is mijn mening, maar het gaat ook weer over eten. Persoonlijk vind ik deze commercial super en geeft het in mijn ogen de kerstgedachte het beste weer.

Op eerste kerstdag gaan we uit vreten en de tweede kerstdag moeten we naar een meubelplein want dan vervelen we ons. En derde kerstdag gaan we door met de dingen van de dag waaronder bijvoorbeeld het doorgaan met oorlog en ruzie maken. Terwijl we twee dagen geleden nog vredig onder een versierde boom het tegendeel beweerden en luisterden naar kerstmuziek en “vrede op aarde” zongen. Maar ja, dat was ook al weer twee dagen geleden. Nu gaan we weer over naar de orde van de dag.

Zelf heb ik een tijd gehad dat ik pas mijn kerstboom opzette de 27e december (dag na Kerstmis) en deze liet staan tot ongeveer de 15e december van het jaar erop. Dat is volgens mij de ware kerstgedachte! Vrede op aarde en laten we dan die twee dagen met Kerstmis maar ruzie en oorlog maken. Vertel dan op kantoor waar je werkt dat de gedachte van Kerstmis altijd in je hart moet zitten en niet alleen op die twee dagen van toepassing is. Ze kijken je vreemd aan. Maar dat was dan ook mijn bedoeling, een discussie rond de zin en onzin rondom Kerstmis op gang brengen.

Ook zullen ze je vreemd aankijken als je het verhaal verteld over de vierde koning in plaats van de drie koningen. De vierde koning was ook onderweg was naar Bethlehem maar heeft het niet gehaald. Een verhaal dat in de vergetelheid is geraakt. Het verhaal van de vierde koning geeft de ware kerstgedachte weer. Misschien is onderstaande te zware kost voor deze dagen maar geeft je misschien een reden om na te denken.

De vierde koning
Niet iedereen weet dat er naast de drie wijze nog een vierde koning was die uit het Oosten op weg was gegaan om de ster te volgen, die hem naar het goddelijk kind zou leiden. Zijn naam was Coredan. Hij had drie waardevolle rode edelstenenmeegenomen. En hij had met de drie andere koningen een duidelijke ontmoetingsplaats afgesproken. Onderweg werd het rijdier van Coredan kreupel. Toen hij op de afgesproken plaats aankwam, stond hij daar alleen. In de stam stond een boodschap gegrift: ze zouden hem in Bethlehem opwachten.

Coredan reed verder. Tot hij aan de rand van de weg een kind zag. Het huilde en bleek vrij ernstig gewond. Hij nam het op zijn paard en reed ermee terug naar het dorp waar hij net was doorgekomen. Daar vond hij een vrouw die het kind wilde verzorgen. Hij nam een van de edelstenen, gaf het haar en zei: “Geef het kind de beste zorgen.”Daarop reed hij verder, zijn vrienden achterna. Hij zag de ster niet meer.

Op een dag verscheen de ster hem weer. Hij reed er achteraan. Zij voerde hem door een stad waar hij een rouwstoet tegen kwam. Achter de baar liep een vrouw met haar kinderen. Het was hun man en vader die naar het graf werd gedragen. Het gezin had vele schulden en na de begrafenis zouden de vrouw en kinderen als slaven worden verkocht. Coredan nam de tweede edelsteen, en gaf hem aan de vrouw. “Betaal wat je schuldig bent en koop een huis met tuin en akkergrond, zodat jullie een eigen huis hebben.”

Hij keerde zijn paard en wilde weer de ster achterna die verdwenen was . Toch verscheen de ster op een dag weer. Zij leidde hem door een vreemd land, waar een oorlog woedde. In een dorp hadden soldaten de boeren bijeen gedreven om ze allen te doden. Vrouwen en kinderen huilden. Vertwijfeld en vol afschuw keek koning Coredan toe. Hij had nog slechts één edelsteen. Wat zich afspeelde was zo afgrijselijk dat hij niet laarzelde. Hij nam zijn laatste steen kocht daarmee de mannen vrij en spaarde het dorp van de verwoesting. Hoe hij ook met zijn ogen de hemel afspeurde, nergens was zijn ster nog te bekennen.
Jarenlang zwierf hij rond. Hij raakte alles kwijt, zodat hij zelfs ging bedelen. Niettemin bleef hij zwakkeren helpen en zieken verzorgen. Op een dag kwam hij in een havenstad en zag daar hoe een man weggevoerd werd uit zijn gezin om als strafgevangene op een galeischip te gaan werken. Coredan smeekte de man vrij te laten en bood zelfs aan om zijn plaats in te nemen … wat prompt aanvaard werd. De vernedering was groot toen hij in de ketens werd vastgeklonken.

Jaren gingen voorbij. Het slavenwerk viel hem steeds zwaarder. En mede door gebrek aan verzorging kwijnde hij weg. Hij had alle hoop al opgegeven, toen op een dag gebeurde wat hij niet meer had durven dromen: hij werd vrijgelaten. Aan de kust van een vreemd land werd hij aan wal gezet. De nacht daarop droomde hij van zijn ster en van de tocht die hij als jongeman had ondernomen. En in zijn droom hoorde hij plots een stem: “Sta op en vertrek. Haast je!” Hij opende zijn ogen en zag aan de hemel weer zijn ster, schitterender dan ooit. Meteen ging hij op stap en volgde haar. Zij voerde hem tot bij de poort van een grote stad. Daar werd hij opgenomen in een massa van opgewonden mensen, die de stad uittrokken tot buiten de muren. Op een heuvel stonden drie kruisen opgericht. Boven het middelste kruis bleef zijn ster staan. Direct daarop flitste er een bliksemstraal uit de hemel die de oude man op de grond wierp. In doodsangst kreunde hij: “Moet ik dan toch sterven zonder U gezien te hebben? Ben ik dan toch vergeefs als een pelgrim door steden en dorpen getrokken om U te vinden, Heer?” De man aan het kruis keek hem aan met een blik waaruit goedheid en liefde spraken. En hij zei: “Coredan, jij hebt mij getroost toen ik bedroefd was, en gered toen ik in levensgevaar verkeerde; jij hebt mij gekleed doen ik naakt was.” Toen slaakte hij een luide kreet en gaf de geest.

Een diepe innerlijke rust daalde over Coredan. Hij wist nu zeker: “Dit is de koning van de wereld, de man die ik al jaren heb gezocht.”

 

En zelf, wat doe ik met kerstmis vraag je je misschien af. Ik ben door lieve vrienden uitgenodigd om eerste kerstdag bij hun door te brengen. Dus ik ben net zo hypocriet als de rest, ga ook gewoon eten. Het enige wat ik wil zeggen is dat ik naast 400 FB vrienden zo’n 800 LinkedIn relaties heb. Ik ben uitgenodigd door een aantal mensen waarvan ik hun namen op de vingers van een hand kan tellen. Bedankt J en A voor jullie uitnodiging, we zien elkaar de 25e, en niet te vergeten F en W voor de uitnodiging voor de 26e.

Toch wil ik iedereen die dit leest fijne dagen toewensen op welke manier hij of zij die dan ook doorbrengt.

5 antwoorden
  1. De Souter Miel en Flory
    De Souter Miel en Flory zegt:

    Kei mooi verhaal. Dat brengt het gevoel naar boven dat bij de kerstsfeer hoort. En ja wij gaan ook eten, maar altijd met onze kids om gezellig bij elkaar te zijn, ook al zijn we dikwijls gezellig bij elkaar, deze kerst voelt helemaal anders aan door de kanker.. Weemoedig verdrietig en hoopvol, ook al weten we dat fase 4 alleen maar uitstel geeft en ons leven nooit meer kan worden zoals voorheen. We wensen je een fijne en gezellige kerst en hopen dat we nog heel lang tekstjes van je kunnen lezen, want dat wil zeggen dat jij er dan nog bent en wij ook.. Een dikke knuffel van mij en mijn ventje Miel x

    Beantwoorden
  2. Dik ten Brinke
    Dik ten Brinke zegt:

    Een pracht verhaal Twan, ik kan het niet beter onder woorden brengen wij wensen jou en Miel en Flory met de kids ook een fijne feestdagen geniet er van.
    Groetjes Henny en Dik uit Apeldoorn

    Beantwoorden
  3. Suus
    Suus zegt:

    In plaats van exclusief eten heb ik een kwf lampion gesponsord. Op 28 december brand deze onder andere voor jou maar ook vele andere. Ik hoop dat binnen mijn donatie net de euro zit die voor veel mensen een toekomst kan veranderen. Fijne kerst Twan, maar nog belangrijker wens ik je 363 goede dagen toe. Xxx suus en koen

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.