Ome Joop’s eerste paar dagen onder de dope

iHet verhaal begint eigenlijk al twaalf uur eerder. Volgens mij schreef ik gisteren dat ik de specialisten in het ziekenhuis nu ook de overtuiging hebben dat de wiskundige berekening van (3x 6 methazonnetjes plus een extra voor just-in-case) bij eerlijke verdeling gelijk is aan (4 methazonnetjes iedere 6 uur)

Dus de vrijdag om 18:00 begint dit verhaal in plaats van de zaterdag om 0:00 uur. We hebben met de verpleging afgesproken dat de verdeling via de verpleging gaat en dat ze me ook wakker maken als ik slaap. Maken en vastleggen van afspraken is crusiaal. Het lijkt net of ik aan het werk ben. (hahahaha, tears in my eyes, was ik dat maar)

00:00 uur
Als een opgejaagde, ontwaak ik verschrikt want het is tijd om mijn pil in te nemen. Part-of-the-deal zegt de verpleegkundige met een terwijl ik een donkere verzorgingskamer kijk. De rest van mijn gezelschap ligt reeds lang in een diepe roes en mijn tv geeft een testbeeld aan. Snel de pil erin en dan gaan we weer.

06:00 uur
Dezelfde nacht heeft mijn verpleegkundige nog een extra verrassing zodra ik uit mijn roes wakker ben geworden. Naast mijn pilletje staan er nog 9 witte vrienden op mij te wachten.

tot 12:00 uur
De gewone zaken passeren de revue, naast een hevige pijn in mijn linkerbeen (zal wel teveel op verkeerde been geslapen hebben, we komen het bed weer even meer niet uit) en kortje slaapjes werd ik roepend en badend in het zweet wakker geworden. Ook heb ik enkele bijwerkingen van dit medicijn. Nu denk ik dat ik kleine dingen zie bewegen in mijn ooghoeken. Ook lijkt het net of er steeds iemand de kamer in wil komen of wil komen kijken hoe het met me gaat. Ondanks de waarschijnlijk goede bedoelingen is het minder kan ik zeggen. Gesprokken met de verpleging en geeft aan dat dit herkenbaar is. Enkele van de bekende bijwerkingen, als het ernstigere vormen begint aan te nemen dan moet ik dat melden, weer een pilletje denk ik dan…….. Laat ik er maar even mee stoppen slik er al voldoende.

18:00

Fijn als er bezoek is, methadonnetje hier twee pijnstillers daar en nog wat andere snoepjes (totaal weer tien in zijn totaliteit) doen wonderen.  Twee vrienden uit de VolksWagen scene kwamen afgesproken langs. Lekker vette burgers gegeten in het restaurantje beneden. Life is beautiful met LVL (lekker veel vet) genieten van kleine dingen is heel belangrijk en ik geniet er ondanks dat het veel energie kost met volle teugen van.

Nadat ze weg zijn gegaan, doet de methadon haar werk. Val boven in russsssst, niet in slaap mis bijna mijn (anderhalf uur durende) telefoondate met de PA van mijn werkgever en bemerk dat het alweer half twaalf is geworden en een nieuwe methadon moet nemen.

24:00 uur

Ben alweer in slaap gevallen en wederom wekt een frisse zuster me uit mijn rust, is afgesproken dat de zorg mij mijn medicatie geeft.  Na dank je wel gezegd te hebben val ik in dezelfde positie in slaap. Midden  in de nacht ben ik “nat” wakker geworden. Wat blijkt, ik moet mijn plasfles (jajaja je leest het goed, de plasfles) gepakt hebben en onbewust er een beetje naast geurineerd hebben. Misschien heb ik de fles ook wel schuin gehouden, zullen we het daarmaar op houden. Laat maar liggen denk ik en slaap verder tot 06:00 als mijn dealer weer langskomt.

07:00 uur (dag 2)

De voedselkar staat er weer en slaperig open ik mijn ogen. Vijf sneetjes brood lachen mij met een waterig ochtendzonnetje toe. Mijn eetlust  heeft mij in ieder geval niet in de steek gelaten. Zodra de klok de acht heeft geslagen, de zuster mijn temperatuur heeft gemeten, het restant van de pillen is verdwenen begin ik overal pijn te krijgen. Had ik bij wakker worden pijn in mijn linkerborst (waarschijnlijk vanwege de vieze hoest) nu heb ik uitstralingen in mijn rechterborst voor en achter, onderarm rechts,  linker bil, been en bil.

08:00 uur (dag 2)

Een heel arsenaal van tabletten staat al weer keurig op me te wachten, ik tel er 9 die mooi verzegeld in een blauw glaasje me staan toe te lachen. Niet over nadenken denk ik, verpakking eraf en daar gaan ze. Gelukkig kan ik goed pillen slikken (goed omschrijven graag) en een voor een verdwijnen ze in mijn lichaam om het beloofde werk te kunnen doen.

Zodra geslikt staat het volgende rituelen alweer te wachten. Breakfast – Pillen – Lunch …… Gelukkig geen doktors bezoeken want het is weekend. Tussen de bedrijven door hoest ik als de oude Versuvius maar daar kijkt niemand op de afdeling oncologie vreemd van op. Lijkt  normaal te zijn. Nog maar twee uurtjes slapen en dan gaan de pillen haar werk doen.

 

 

 

 

 

 

2 antwoorden
  1. Dik ten Brinke
    Dik ten Brinke zegt:

    Wat een ellende met die troep en bijwerkingen het is net coke lijkt het wel sterkte Twan, weet niet wat ik verder zeggen moet.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.