P A N I E K in de badkamer

Mannen staan erom bekend dat ze qua pijn kleinzeriger zijn dan vrouwen. Geef het maar toe, het is nu eenmaal zo. Niets aan te doen, blijft ons geheim, zal het het niet verder vertellen. Of anders laten we maar aannemen dat ik kleinzerig ben, De blog gaat in ieder geval over mijzelf en niet iemand anders.

Je vraagt je misschien af waar zou die paniek over kunnen ontstaan, een van de zeven schoonheden bijvoorbeeld. Welnu die heb ik niet zal ik waarschijnlijk ook niet meer krijgen.

Nee, als je in een ziekhuis blijft overnachten dan gaan gesprekken onderling over hoeveelheid urine na een operatie, slijm ophoesten, pijn in borst, bloed hoesten, hoeveelheid harde en zachte ontlasting en dat soort zaken. We hebben het in deze blog dan wel over het taboe kanker, maar bovenstaande taboes maar mogen er best bij.

Nu zat ik zelf te wachten op mijn ontlasting (heel belangrijk in het genezingsproces) en voelde enige drang. Een teken dat de stoelgang op gang aan het komen is. Vol goede moed ging ik naarbinnen en nam ik plaats. Ik voelde dat ik moest urineren maar de rest liet maar even op zich wachten. Ook persen hielp niet en na enkele minuten heb ik het er maar even bij gelaten.

Vermoeid heb ik me opgehesen en bemerkte dat hand en vingers bebloed waren. WTF alles was rood, onderbroek, pot, jogging broek, vloer ….. Ben niet zo vaak in paniek maar dit was ff minder. Onder aan de wc pot had zich zelf een plasje bloed gevormd.

Danig verschoten, heb wel eens vaker bloed geplast tijdens de kuur, verpleging gewaarschuwd die alles hebben schoon gemaakt. Ik geneerde me behoorlijk. Wat een viezigheid. Na een grondige inspectie  waar natuurlijk niets uitkwam (alleen dat ik nu bloedverdunners slik) zou de mogelijkheid kunnen bestaan dat ik een bloedvaatje door de druk heb laten knappen. Ander probleem is dat ik een griepkorstje op mijn lip heb zitten en die ook spontaan ging bloeden.

Eind goed al goed, het is niet meer voorgekomen maar de schrik zat (en zit) er goed in.

 

1 antwoord
  1. Dik ten Brinke
    Dik ten Brinke zegt:

    Ja dat is wel even bijkomen van de schrik dat is te begrijpen maar de verpleging is dat wel gewend verwacht ik .
    Maar voor jou was niet makkelijk , en als ik het was geweest idem dito.
    Groetjes van ons allemaal.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.