Waar is die gezellige sinterklaastijd gebleven

Daar sta je dan,

Als oerhollandse meid, grootgebracht in een mooi groot huis, in een veilige groene omgeving, lieve ouders, misschien nog wel een stoere broer en bovenal geen zorgen. Na jaren te hebben uitgevogeld wat je nou precies wou, je ouders die het misschien niet altijd met jouw keuzes eens waren, met als hoogtepunt hoogstwaarschijnlijk een sprankelende opleiding op de kunstacademie, heb jij ergens het gevoel gehad dat er iets onbrak, je hoorde je vrienden wel praatten over serieuze problemen, over gescheiden ouders, gepest worden, liefdesverdriet en jij kon je daar niet in vinden, zo ergens miste jij verdriet of leegte, emoties die jij nog nooit had meegemaakt in je leventje.

Na lang denken wist je het.. Het feit dat jou perfecte leventje, wreed werd verstoord toen jouw ouders jou ergens rond je 8e levensjaar vertelde dat Sinterklaas eigenlijk niet bestond en dat zwarte piet eigenlijk de achterbuurman was die zich had geschminkt was voor jou ineens een ingeving om tegen de wereld aan te trapen. Het enige verdriet wat jij kende, dat je leven een leugen was, dat al die heerlijke avondjes op 5 december voorgoed voorbij waren. Nu, ja nu had jij ook een verhaal, een verhaal om ergens bij te horen. Je bent boos op Sinterklaas. Boos op je ouders, boos op de achterbuurman en op iedereen.

Nu sta je vandaag met je zelfgemaakte bord, Trots dat je ergens bij mag horen, trots dat je eindelijk die woede eruit mag schreeuwen ookal heb je geen benul van wat het nou eigenlijk inhoud, je kan vandaag tegen de wereld aan trappen, tegen je ouders en tegen alle kindertjes die wel nog geloven. Nu zal ik je zeggen meisje, dit is geen woede wat je voelt, maar verdriet. Verdriet dat jij niet meer dat kleine blondje meisje mag zijn, wat nog voor in de bakfiets met mama naar de intocht fietst, de spannendste dag van het jaar, verdriet dat er morgen niks meer in je schoentje zal zitten, verdriet dat jou held eigenlijk niet bestaat. Op je bord pronkt ‘Zwarte piet is racisme’, nee meisje, racisme is als je iemand veroordeeld om zijn ras. Ik heb nog nooit een kindje naar zien doen tegen zwarte piet omdat hij zwart is, hij is een held, een superheld op het dak die cadeautjes brengt. Als er nou stond ‘Discriminatie’, had ik je gelijk kunnen geven. Want ja, het is wel een beetje discriminatie als je maar tot een bepaalde leeftijd ergens bij mag horen, dat je maar tot een bepaalde leeftijd van de magie mag genieten, dat je na een bepaalde leeftijd wordt uitgesloten van schoen zetten en cadeautjes.

Was je nog maar even klein he..

Maar ik beloof je, als je ooit zelf mama bent, en kindjes hebt in de magische leeftijdscategorie, dan zul je die magie weer vinden, die twinkel in de oogjes. Ooit meisje, als je zelf een eigen bakfiets hebt en een leuke man die ook een papadag wil.

Tot die tijd, zoek een baan, bakfietsen zijn duur.

OPMERKING
Deze tekst heb ik “geleend” van FaceBook, vond hem zo sprekend dat ik hem moest plaatsen. Het is te triest voor woorden dat in een land waarin wij leven een feest met politieagenten en ME beschermd moet worden. Bij de HEMA hebben we verstopeitjes ipv paaseitjes, kerstmarkten heten wintermarkten omdat we anders mensen kwetsen. Wat gaan we dadelijk doen met koningsdag? Of andere zaken. Helaas geeft het kabinet niet thuis en moeten wij als burgers dit oplossen. Maar volgens mij hebben wij dit kabinet (heet toch volksvertegenwoordiging) toch gekozen. Of zou dat dan ook net als in de USA fasenieuws zijn.

1 antwoord
  1. Dik ten Brinke
    Dik ten Brinke zegt:

    Ja waar is het allemaal gebleven wij moeten ineens aanpassen aan de vreemdelingen die hier in Nederland komen wonen.Dat is toch de omgekeerde wereld.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.